Gabinet Okulistyczny

dr hab. n.med. Monika Modrzejewska, prof. PUM

specjalista chorób oczu

Badania i leczenie wcześniaków

  • Badania okulistyczne wcześniaków
  • Diagnostyka i leczenie retinopatii wcześniaków
  • Badania profilaktyczne noworodków i niemowląt

Okulistyka dziecięca

Badania profilaktyczne i leczenie zachowawcze schorzeń oczu u wcześniaków, noworodków, niemowląt i dzieci starszych:
  • Badania komputerowe refrakcji oka
  • Leczenie niedowidzenia
  • Leczenie zeza
  • Ultrasonografia oka
  • Dobór okularów

Rehabilitacja wzroku

  • diagnostyka zaburzeń widzenia
  • diagnostyka niedowidzenia
  • diagnostyka wad refrakcji
  • prowadzenie terapii widzenia u dzieci i dorosłych
  • leczenie zeza i niedowidzenia
  • leczenie zaburzeń ruchomości gałki ocznej
  • leczenie pleoptyczne i ortoptyczne
  • koordynowanie rehabilitacji zaburzeń widzenia dorosłych i u dzieci w schorzeniach zaburzeń widzenia o różnym podłożu (okulistycznym, neurologicznym, neurochirurgicznym, endokrynologicznym, pediatrycznym, związanym z zespołami wad wzrodzonych).
  • leczenie oczopląsu
  • rehabilitacja wzroku po urazach głowy lub związana z zaburzeniami motoryki mięśni gałki ocznej

Oferujemy następujące badania:

  • badanie ostrości wzroku (do dali i do bliży)
  • badanie ortoptyczne, pomiar / badanie kąta zeza
  • badanie widzenia obuocznego (jednoczesnej percepcji, fuzji, stereopsji)
  • badanie konwergencji, zbieżności
  • badanie ruchomości gałek ocznych
  • badanie fiksacji
  • badanie niedowidzenia

Proponujemy następujace ćwiczenia ortoptyczne

  • ćwiczenia widzenia obuocznego
  • ćwiczenia zakresu fuzji
  • ćwiczenia stereopsji (widzenia stereoskopowego)
  • ćwiczenia heteroforii (zeza ukrytego)
  • ćwiczenia pleoptyczne (leczenie niedowidzenia)
  • ćwiczenia konwergencji
  • ćwiczenia ruchomości mięśni gałki ocznej
  • ćwiczenia koordynacji wzrokowo – ruchowej
  • ćwiczenia i stymulacja percepcji wzrokowej i spostrzegawczości
  • ćwiczenia rehabilitacyjne przed i po operacji zeza
  • edukacja dzieci i rodziców w zakresie ćwiczeń wykonywanych w domu

Terapia widzenia

Jest możliwa dzięki zastosowaniu nowoczesnego sprzętu ortoptycznego:

  • synoptofor YZ23B
  • stymulator widzenia Campbella
  • cheiroskop — stereoskop SOMS
  • koordynator plamkowy MIT‐1
  • aparat do ćwiczeń konwergencji tzw. ślimak
  • lokalizator akustyczno‐świetlny Magic Pen
  • system terapii widzenia EYEPORT II
  • test Maddoxa
  • Eutyskop Oculus
  • test Wortha, stereotest Motyl, testy prążkowe LEA, karty LULU
  • okulary Pankowa — nieinwazyjna stymulacja widzenia poprzez światło i barwy (różnej długości fale świetlne)- które są stosowane w leczeniu zapalnych i zwyrodnieniowych chorób narządu wzroku, w profilaktyce zaburzeń widzenia po udarze mózgu, w przypadkach obniżenia odporności, w zaburzeniu widzenia w chorobach układu kostno‐stawowego i chorobach skóry
  • proponujemy liczne gry edukacyjne służące analizie i syntezie wzrokowej, podwyższaniu percepcji wzrokowej i podwyższaniu zdolności widzenia wzrokowo‐przestrzennego
Kto, po jakich zabiegach narządu wzroku może uzyskać zalecenie rehabilitacji?

Rehabilitacja wzroku przeznaczona jest dla pacjentów w różnym wieku zarówno dla dzieci i młodzieży jaki i dla osób dorosłych i w wieku starszym. Prowadzenie rehabilitacji narządu wzroku jest wykonywane na podstawie zalecenia lub ordynacji lekarza okulisty, a przeprowadzane jest przez wykwalifikowany w tym celu personel medyczny. Rehabilitacja narządu wzroku jest pojęciem o szerokim znaczeniu i obejmuje zarówno profilaktykę widzenia, jak i terapię widzenia, która jest wymagana i poprawia funkcję widzenia osobom z różnorodnymi schorzeniami okulistycznymi zaburzającymi widzenie obuoczne.

Najczęstszymi schorzeniami okulistycznymi u dzieci, w których niezbędna jest rehabilitacja wzroku w celu poprawy widzenia są: choroba zezowa, niedowidzenie, zaburzenia konwergencji, akomodacji, trudności szkolne jak zaburzenia umiejętności pisania lub/ i czytania, zaburzenia pamięci wzrokowej i słuchowej, oraz koncentracji, podejrzenie dysleksji i oczopląs.

Terapię widzenia można zastosować również u dorosłych z niedowidzeniem od dzieciństwa, z chorobami siatkówki (AMD), z krótkowzrocznością,  zwyrodnieniem siatkówki, toksycznym uszkodzeniem siatkówki, zmianami chorobowymi plamki, powikłaniami po operacjach na siatkówce, z zaburzeniami widzenia obuocznego oraz przestrzennego, z chorobą zezową trwająca od dzieciństwa, lub zezem tzw.pourazowym (po wypadkach komunikacyjnych, po urazach głowy lub oczodołu, w stanach poinfekcyjnych), w neuropatiach nerwu wzrokowego tj. w oftalmopatii tarczycowej, w wybranych chorobach neurologicznych lub neurookulistycznych przebiegających z zaburzeniem motorycznym mięśni zewnątrzgałkowych jak i zmianami w ustawieniu gałek ocznych np. w dwojeniu.

Jak przebiega rehabilitacja , od czego zależy rodzaj dobieranych zabiegów?

Rehabilitacja wzroku to przede wszystkim ćwiczenia ortoptyczne, które pomagają w rehabilitacji i leczeniu problemów z widzeniem. Ćwiczenia ortoptyczne nie zastępują korekcji wady refrakcji ani leczenia operacyjnego, jednak w niektórych przypadkach powinny stanowić integralną część leczenia tego typu schorzeń. Ćwiczenia zgrupowane są w cyklach terapeutycznych 5 i 10 dniowych i powinny być dobrane są przez lekarza okulistę zajmującego się leczeniem niedowidzenia lub zaburzeń widzenia obuocznego. Personel ortoptyczny realizuje zalecenia lekarskie zgodnie z ordynacją przeznaczoną dla wybranego rodzaju schorzenia okulistycznego. W celu wykonania terapii lub rehabilitacji wzrokowej niezbędna jest tzw. diagnoza ortoptyczna, którą wykonuje się po ocenie ostrości wzroku oraz badaniu widzenia obuocznego, akomodacji, konwergencji, ruchomości gałek ocznych na specjalistycznych urządzeniach ortoptycznych.

Jakie są cele terapeutyczne?

Głównymi celami rehabilitacji wzroku są: poprawa ostrości wzroku w oczach z niedowidzeniem, wspomagające leczenie choroby zezowej oraz terapia widzenia u osób z zaburzeniem akomodacji, konwergencji i widzenia obuocznego  jako dysfunkcji nabytych w przebiegu współwystępowania innych schorzeń okulistycznych lub narządowych. Te cele terapeutyczne są możliwe do uzyskania poprzez uzyskanie bądź utrzymanie na aktualnym poziomie istniejącego już  widzenia obuocznego.

Ile trwa rehabilitacja?

Rehabilitacja wzroku jest procesem długotrwałym wykorzystującym neuroplastyczność kory mózgowej stąd czas jej trwania zależy od długości czasu, który upłynął od powstania zaburzeń widzenia. Im dłuższy jest ten czas tym dłuższy jest proces rehabilitacji narządu wzroku, szczególnie dotyczy ten czas dzieci i osób młodych. U dorosłych pacjentów proces rehabilitacji obejmuje części siatkówki które są już dojrzałe i proces ten może być powtarzany okresowo w celu podtrzymywania funkcji czynnościowej siatkówki.

W naszym ośrodku kursy rehabilitacji trwają 5 lub 10 dni i liczba powtórzeń tych zabiegów zależy od stanu widzenia, od ogólnej poprawy funkcji narządu wzroku, która jest procesem złożonym i powinna być zawsze nadzorowana przez lekarza okulistę.

Co po rehabilitacji (zalecenia, których powinny przestrzegać osoby po operacjach narządu wzroku)?

Rehabilitacja jest istotą nie tylko poprawy funkcji widzenia ale i podtrzymywania widzenia, dlatego też rehabilitacja może być terapią widzenia w celu uzyskania prawidłowej lub użytecznej ostrości wzroku stąd jej czas trwania będzie uzależniony od początkowej funkcji widzenia. W przypadku jej uzyskania na poziomie prawidłowym nie jest wymagane jej powtarzanie , natomiast w przypadku konieczności podtrzymywania prawidłowej funkcji czynnościowej siatkówki i nerwu wzrokowego wymagane są cykliczne powtarzania terapii rehabilitacyjnej.

Sprzęt wykorzystywany w rehabilitacji

Rehabilitacja wzroku polega na stymulacji wzrokowej przy pomocy różnorodnych specjalistycznych urządzeń terapeutycznych oraz gier edukacyjnych w celu doskonalenia wzroku, wykorzystując tzw. neuroplastyczność mózgu i pobudzanie fotoreceptorów siatkówki. Dzięki terapii wzroku pacjent osiąga większą sprawność wzrokową (np. szybciej odnajduje szczegóły na obrazkach, widzi różnice w drobnych znakach, widzi zależności pomiędzy nimi, lepiej rozpoznaje kształty). Dodatkowo wykorzystuje się zjawisko integracji wzrokowo‐słuchowej, które polega na wykonywaniu ćwiczeń wzrokowych połączonych ze stymulacją sensoryczną i słuchową, rozwijając w ten sposób umiejętności uczenia się oraz spostrzegawczość. Terapia widzenia ma również na celu rozwijanie podstawowych funkcji wzrokowych również poprzez zwiększanie ruchomości gałek ocznych (fiksacja i lokalizowanie bodźca, śledzenie go, przenoszenie fiksacji).